Jannemieke Caspers

toneelschrijver | theatermaker

Stikken

Stikken [2011] laat in vijf scènes zien hoe vergiftigd gedrag met een sneeuwbaleffect in het leven doorgegeven wordt. De verteller neemt ons mee, elke scene stappen we bij iemand anders achterop, en zien we daders in slachtoffers veranderen, personages om hulp smeken, achterdocht groeien, tot niemand meer frisse lucht in ademen kan…

Een stuk voor acht personages, mogelijk met dubbelrollen.
(Miniaal 2 actrices en 3 acteurs.)

FRAGMENT

SCENE 3            Hotel Irma      15:00 uur

Verteller
Flin loopt door de gang van het hotel. Drie euro tachtig per uur. Hij heeft de gewoonte om alle even kamernummers bij elkaar op te tellen, de oneven af te trekken en het geheel met de nummers waar toevallig gasten in of uit komen, te vermenigvuldigen. Kamer 16. Of 14.

Flin
16

Verteller
Of 14.

Flin
16

Irma
Hai.

Flin
O. Sorry.

Irma
Nee, kom binnen. Het klopt.

Flin
Ja?

Irma
Ja. Hai.

Verteller
Flin duwt met zijn billen de deur open, trekt zijn kar de kamer in, draait zich om en ziet Irma; 43 jaar.
Een laag kingsize bed, een klein tafeltje met een houten stoel, de gordijnen dicht, een fles wijn op ’t nachtkastje.

Irma
Goh je bent wel jong.
Niet erg hoor.
Wil je wat drinken?

Flin
Nee dank u.

Irma
Zeg maar ‘je’.  Alsjeblieft, je.
Geen u. Dan voel ik me helemaal zo oud.

Flin
U bent helemaal niet oud.

Irma
Dankjewel. Dat is lief van je.
Kom je zitten?
Pfff, sorry hoor. Ik word hier heel zenuwachtig van. Ik doe dit normaal nooit.
Niet dat het fout is wat jij doet. Helemaal niet. Zo bedoel ik dat helemaal niet.
Maar dit is de eerste keer voor mij.
Dat zegt zeker ieder vrouw.
Wat drinken?
(Schenkt nog meer champagne in.)
Ik dacht: Irma, als je het dan doet, doe het dan met stijl!
Dure kamer, lekkere champagne, een prof. op bestelling in karakter… dan moet ik dit natuurlijk allemaal niet zeggen hè. ‘k Moet natuurlijk gewoon meespelen.
Hahaha. Oké. Dag jongen. Maak je de kamer even schoon?
Graag wat schone handdoeken in de badkamer.
Ik heb speciaal stay-up kousen gekocht.
Vind je ze mooi?

Flin
Ja.

Irma
Hoe gaat dit verder?

Flin
Ehm…

Verteller
Irma opent haar kamerjas, haar borsten rollen vooruit, ze staat op van het bed en wil zich in Flin zijn armen werpen maar schat de afstand verkeerd in en valt plat op ’t tapijt.

Irma
Oh sorry.

Flin
Gaat het?

Irma
Ja. ’t is de champagne.
Sorry.
Oh wat gênant. Lekkere binnenkomer is dit.
Nou ja.
Weet je zeker dat je oud genoeg bent?
Ik kan je moeder zijn! Niet dat ik kinderen heb hoor.
Nee ik heb geen kinderen.
Ik ben wel getrouwd. Al 12 jaar. Met Alex.
Maar hij wil me niet meer. Hij raakt me al 5 jaar niet meer aan. Zelfs geen vingertop.
Ik heb alles geprobeerd. Ik heb hem verleid, met lieve woorden, lekker eten, veel drank, rode kante dingetjes met gaten op de intiemste plekken, leren zwarte tuigjes… films, blaadjes… Ik ben naar Afrikaanse kruidendokters geweest, heb een minnaar verzonnen om hem jaloers te maken, heb zo’n pilletje in zijn stamppot verstopt… niks. Helemaal niks. Niet eens een klein beetje.
Toen heb ik hem maar gevraagd waarom en of we niet naar een therapeut moesten gaan.
Hij keek me aan, zijn onderlip trilde, ogen zenuwachtig heen en weer: Ik hoef gewoon niet meer. Maar jij.. Maar jij – zei hij –  Maar jij moet doen waar jij behoefte aan hebt. Ik vind het niet erg… begrijp je dat?
Ik heb een lach op mijn lippen geperst en ja geknikt.
Ja, ik begrijp het. Natuurlijk begrijp ik het.

Verteller
Flin moet erg nodig plassen, maar durft zich niet te verroeren.
Als hij nu naar de badkamer loopt, weet hij niet zeker of de vrouw niet breken zal.
Zijn blik lijkt haar bijeen te houden, dus blijft Flin staan.

Irma
Begrijp jij het?
Als je aan tafel zit en je genoeg gegeten hebt, dan hoef je niet meer.
Als je al een fles achter je kiezen hebt, dan hoef je niet meer. Dan heb je genoeg gehad. Voor even.
Maar van seks met je vrouw heb je verdomme toch nooit genoeg gehad?! Dat hoef  je toch altijd, en altijd, tot de dood ons scheidt, en verder?
Ik hoef wel jongen.
Hoe heet je eigenlijk?

Flin
Flin.

Irma
Flin. Van Vlinder.

Verteller
Van roodharige Ierse zoon.

Irma
Hmpf. Niet te breekbaar zijn jongen, dan red je het niet.
Dan maakt het leven je kapot. Scheuren zo die mooie vleugels van je in twee.
Jezus! Hoor mij!
Hoor dat ouwe verdroogde wijf die jongen eens advies geven.
Jij weet waarschijnlijk al een stuk meer van het leven dan ik je vertellen kan, Flin.
Alex heeft een missie.
Hij zwerft elke dag door de stad op zoek naar zelfmoordenaars. Hij is de mensenredder.
Hij speurt de brug met haar spijlen af, de onbewaakte spoorbanen, de kerktoren, hoge flats, de fabriekspijpen, de landingsbanen op ’t vliegveld; overal waar je voor of af  kunt springen houdt Alex in de gaten.
En als hij iemand ziet die er een eind aan wil maken, probeert hij ze te stoppen.
Hij praat met ze. De reddende engel.

Verteller
Alleen de eenzame zielen in kamertjes vind hij niet. Dat zijn er drie per dag.

Flin
Wat zegt hij dan?

Irma
Hoe bedoel je?

Flin
Wat zegt uw man dan, als hij zo iemand ziet?

Irma
Geen idee.
Wat zou jij zeggen?

Flin
Weet ik niet.
Wat diegene nodig heeft om te horen denk ik.

Irma
Zeg wat ik nodig heb.

Flin
U bent mooi.

Irma
Jij.

Flin
Jij bent mooi.

Irma
Geef mij wat ik nodig heb.
Geef mij wat jij zo goed kunt. Waar je voor betaald wordt jongen. Flin de Vlinder.
(Irma trekt Flin op bed en kleed hem uit. Flin ondergaat het geheel.)

Irma
Ben ik mooi?

Flin
Ja

Irma
Ben ik sexy?

Flin
Ja

Irma
Voel je mijn borsten?

Verteller
Op de gang komt haastig een politieman aanrennen. Hij twijfelt tussen kamer 16 en 18, kijkt in zijn telefoon en klopt aan.

Irma
Neem mij, jongen!
Neuk mij zoals je nog nooit iemand geneukt hebt!

Verteller
Zijn fiets was gestolen, waardoor hij met de metro moest die veel te laat kwam en een oud vrouwtje in zich droeg, die tegen de agent maar al te graag haar biecht deed over alle misdaden van die rotjochies in haar straat die ze via haar bespiedertje in de gaten hield. Zo te horen had ze er een dagtaak aan.

(KlopKlop)

Verteller
Flin denkt verschrikt aan zijn leidinggevende die hem naakt bij een hotelgast in bed zal aantreffen. Zijn ontslag zal bij zijn moeder terecht komen en dan –

(Flin slaat tot zijn eigen schrik Irma in het gezicht.)

Irma
Auw!
Wat doe je?

Verteller
Rocco spuit zijn mentholmondspray in z’n mond en klopt nogmaals.
Hij opent de deur en loopt naar binnen.

Rocco
Oh Sorry.

Verteller
Flin kijkt de agent in zijn ogen, valt flauw en vertrekt naar open water.
Waarop Irma zegt:

Irma
Ik heb niks gedaan.

Rocco
Irma?

Irma
Nee. Ehm Ja. Misschien.
Wat is er aan de hand?

Rocco
Gaat het wel goed met hem?

Irma
Hij is flauw gevallen.

Rocco
Misschien helpt dit?
(Gooit Irma zijn mondspray toe)

Mondspray. Fris en verkwikkend…
Ik had een afspraak met Irma.
Ben jij dat?
Ik ben Rocco van The Men’s Company.
Ik wist niet dat jullie met z’n tweeën zouden zijn.
Werkt het?
Zal ik niet even iemand halen?

Irma
Nee.

Rocco
Ik had wat problemen met de fiets, vandaar –

Verteller
Flin trekt bij, misselijk en slap ziet hij door zijn oogharen een naakte middelbare vrouw met daarachter een knappe agent.

Irma
Dus u bent geen –

Rocco
Nee. Rollenspel had u aangegeven, toch?

Irma
Ja. Ja. Het klinkt zo stom als u het zo zegt.
Maar als u, euhm, als u diegene bent die ik besteld heb zeg maar… wie is dit dan?

Rocco
Ik ken hem niet.

Irma
Oh God, oh God, sorry jongen. Sorry vlindertje van me.
Jezus! Je kwam gewoon schoonmaken.
Oh je zal wel niet snappen wat je overkwam.
Waarom heb je niks gezegd?
(Ze kleed Flin weer aan.)

Durfde je niet.
Je moet wel je mond open trekken als er dingen mis gaan hoor.
Luister jongen,
Ik schaam me kapot. Sorry.
Maar zo kun je het leven niet doorgaan. Dat kan echt niet hoor. Door niks tegen te spreken.
Je moet wel tegengas geven hoor. Je moet jezelf wel beschermen.
Ik had het kunnen weten. Je lijkt ook veel te jong.
Straks was je nog maagd. Ben je maagd? Nee toch. Nee.
Ik wil het niet weten. Zwijg maar Flin. Niks zeggen.
Hier! (duwt hem geld in zijn handen)
Het spijt me ontzettend. Koop er wat lekkers voor, en laten we dit vergeten.
Sorry.
Gaat het wel?
Ik denk dat je nodig verder moet.
Anders wordt je baas nog kwaad.
Hup, ga maar gauw.
Dag jongen. Dag. ’t was leuk om je ontmoet te hebben…

© J. Caspers 2011 [inzending Verse Tekst Pta 2011]

 

Deze tekst is in zijn geheel te lezen op VvLtheaterteksten

TERUG naar overzicht.